تو كه گفتي دلت عاشق ترينه 

    دلت عاشق ترين قلب زمينه

  هميشه مهربونه با دل من

 براي قلب تنهام هم نشينه 

 اگه چشمات منو ميخواست

پشت پلكات نمي موندم

    ديگه اين ترانه ها رو  

  نمي ساختم نمي خوندم

    بگو اخه واسه چي 

  پيشم نمياي خوب من

   مگه دوستم نداري  

 منو نمي خواي خوب من؟

    اشنايي يك اتفاق و جدايي يك قانونه. ايا واقعا يه قانونه؟ يا

 خودمونو گول  ميزنيم؟؟؟؟؟؟

    اي كاش ضريح دستهايت التيم بي كسي هايم بود.

    اي دوستان بي وفا

 از غم بياموزيد وفا

 غم با همه بي گانگي

 هر شب به من سر ميزند.

    اي كاش به جاي عادت كردن به هم تو دل هم جا داشتيم

    هر كجا محرم شدي چشم از خيانت بردار    

  اي بسا محرم كه با يك نقطه مجرم ميشود

    اي يار به جهنم كه مرادوست نداري 

   از دست تو هرگز نكنم گريه و زاري

    اگر بعد از من ياري بگيري 

 الهي شب تب كني صبحش بميري

    خوبرويان جهان رحم ندارد دلشان

 بايد از جان گذرد هر كه شود عاشقشان

    ان روز كه از خاك سرشتند گلشان

  سنگي اندر گلشان بود كه ان شد دلشان

  چه ساده با گريستن خويش زاده ميشويم و چه ساده در

 گريستن ديگران ميميريم. اما ميان تبسم دريا و كرانه فاصله

 اي هست.

وقت رفتن چون كبوتر پر زدي

 رفتي و بر خانه ي غم در زدي

  با صعودت معني ديگر زدي

حرف صحبتهاي بي پيرايه

  تو در ان شب مهتابي اخر زدي

ناز چشمانت چه كرده با دلم؟   

تو ندانسته به ان خنجر زدي

گفته بودي ميروم وقت سحر 

وقت رفتن چون كبوتر پر زدي.